เรื่องราวของมือใหม่หัดเลี้ยงแมว... ด้วยความดีใจ ออกจะตื่นเต้นจึงได้เขียนจดมหายเล่าเรื่องราวของ "แมวเหมียว... Family" ไปให้เพื่อนรัก [บังคับ] อ่าน แล้วคุณจะเป็นเพื่อนรักของเราหรือเปล่า...
โมจิเข้าโรงพยาบาล
วันนี้เป็นวันที่เด็กๆ ครบสองเดือนเต็ม... ชั้นเลยจำเป็นต้องพา “โมจิ” ไปทำหมันเสียทีและอีกอย่าง... ก็เพื่อที่จะให้เด็กๆ เลิกกินนมแม่เสียที... เรื่องของเรื่องก็คือ... ชั้นสงสารโมจิมาก เพราะต้องรับภาระหนักมากอยู่คนเดียว... ทั้งต้องเป็นแม่แบกรับภาระเลี้ยงลูกทั้ง 4 และยังต้องคอยหนีเจ้าโกฮังเวลามัน Heat ตอนนี้น้ำหนักของโมจิลดลงเหลือ 3.8 กิโลกรัมเอง... ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้โมจิมีน้ำหนักมากกว่า 4.2 กิโลกรัม
ชั้นเลยต้องพาโมจิไปทำหมันถาวร เพราะตกลงกันไว้ว่า... สรุปชั้นจะเลี้ยงครอบครัวนี้ทั้งหมด นั่นก็หมายถึงชั้นจะมีแมวในบ้านชั้นทั้งหมด 6 ชีวิต... เพราะทุกตัวมันน่ารักไปหมด... แต่ชั้นเคยเข้าไปดูในอินเตอร์เน็ต... พวกชมรมผู้รักแมวอะ เจอมือใหม่หัดเลี้ยง เผลอแป๊ปเดียวมีแมวประมาณเกือบ 20 ตัว ป้องกันไว้เลยดีกว่า
คืนแรก
แล้วชั้นก็พาโมจิไปโรงพยาบาล... มือใหม่หัดเลี้ยงเหมือนกัน หมอ (น่ารักทุกคนเลยแก) บอกว่าต้องอดอาหารหลังเที่ยงคืนเพื่อที่จะผ่าตัดตอนบ่าย... ตอนนี้ต้องตรวจเลือดก่อนว่าสภาพพร้อมเพียงไหน... ไอ้ตรวจเลือดเนี่ยแล้วแต่เรานะถ้าเราไม่ตรวจก็ได้... แต่แหมไม่กี่บาทเองชั้นเลยให้ตรวจ... ผลจะออกมาช่วงเช้าถ้าเลือดไม่มีปัญหาติดเชื้ออะไรบ่ายก็ผ่า... แล้วประมาณ 4-5 โมงเย็น ก็ไปเยี่ยมได้
หมอบอกว่า... หลังผ่าตัดก็เอากลับบ้านไปดูแลเองก็ได้... หรือจะฝากไว้ที่โรงพยาบาลก็ได้... เย็นวันนั้นชั้นเลยต้องจำใจให้โมจิไปนอนโรงพยาบาลเพราะต้องงดอาหาร... ตอนไปส่งที่ห้องพักนะแก... ชั้นให้แฟนชั้นไปส่ง ชั้นไม่กล้าเข้าไป... แกอาจจะว่าชั้นบ้าก็ได้ชั้นกลัวว่าชั้นจะร้องไห้นะสิ... นี่แสดงว่าชั้นเป็นเอามากขึ้นเรื่อยๆ นะเนี่ย แล้วคืนนั้นชั้นก็นอนโดยไม่มีโมจิ (ชั้นบอกแกหรือยังว่าชั้นให้มันนอนกับชั้นเลย) แล้วชั้นก็นอนนับเวลาให้ถึงพรุ่งนี้ให้ไวที่สุด
คืนที่สอง
วันนี้... ชั้นเห็นเจ้าตี่ตี๋มันเข้ามาคลอเคลียโกฮังทั้งนอนเกลือกกลิ้งไปมาหน้าซุกท้อง (สงสัยจะหานมแม่กิน) โกฮังธรรมดาจะเดินหนีเพราะเป็นแมวขี้รำคาญแต่วันนี้มันกลับเลียขนให้เด็กๆ น่าเอ็นดูเชียว
สักครู่สามพี่น้องก็ตามมาเล่นกันใกล้ๆ โกฮัง... สุดท้ายมันก็เดินหนีเพราะทนความวุ่นวายจากเด็กๆไม่ได้ (ในขณะที่ชั้นกำลังเขียนถึงแก... เจ้าส้มฉุนก็กำลังนอนกลิ้งไป กลิ้งมาข้างเบาะรองนั่งของชั้น แล้วยังมาแทะนิ้วเท้าและขาของชั้นแทบจะทนไม่ได้อยู่แล้ว)
วันนี้เด็กๆ กินข้าวเยอะมากเป็นครั้งแรกที่ชั้นเคยเจอตั้งแต่เกิดมาได้ 2 เดือน สงสัยน้องแมวจะหิวเพราะว่าวันนี้ไม่มีนมแม่ให้กินและไม่มีอกแม่ให้ซุก เจ้าตี่ตี๋ขึ้นมานอนบนเตียงบนผ้าห่มชั้น ชั้นต้องหรี่แอร์ลงเพราะไม่อยากให้ตี่ตี๋ตื่นเพราะชั้นไม่มีผ้าห่มนะสิ ใช่เรื่องไหมเนี่ย
ช่วงนี้ชั้นคงต้องเอาใจใส่น้องเหมียวเป็นพิเศษ เพราะปรกติมันจะซุกอยู่กับแม่ตลอดเวลา แต่ตอนนี้แม่ไม่อยู่ ชั้นเลยไม่ออกไปไหน อยู่เฝ้าดูแลเด็กๆ แทนโมจิ
บ่ายวันนี้... ชั้นไปต้องไปเยี่ยมโมจิ เพราะหมอบอกว่าประมาณ 4-5 โมงเย็นก็ไปเยี่ยมได้... เราไปเยี่ยมโมจิกัน มันเหมือนจะดูเขินๆ แปลกๆ ยังไงไม่รู้ พอไปถึงโรงพยาบาลสัตว์ช้นก็บอกกับเจ้าหน้าที่ว่า มาเยี่ยมโมจิครับ... (ทีคนป่วยบางทีชั้นยังไม่อยากไปเยี่ยมเลย คราวนี้ดันตั้งอกตั้งใจซะงั้น) ไปเจอโมจิอยู่ในกรงมันเพิ่งฟื้นจากยาสลบ เจ้าหน้าที่พยาบาลบอกว่า เรามาเร็วไปเพราะตอนนี้มันจะดูแปลกๆ ทรงตัวไม่ได้... แต่ไม่เป็นไรหรอกเพราะเรื่องนี้ชั้นรู้ดี (ชั้นก็ผ่าตัดบ่อยมากเหมือนกัน) มาถึงกรง... ชั้นเห็นมันโงนเงนอยู่น่าสงสารจริงๆ เลยแก แต่สภาพของโมจิตอนนี้หมอบอกว่าปลอดภัย... ไม่เป็นอะไร ถ้าจะอากลับไปดูแลเองที่บ้านก็ได้... แต่ข้อระวังมันเยอะมากเลยชั้นกลัวว่าจะดูแลมันได้ไม่ดีพอ... ชั้นเลยฝากไว้อีกคืนหนึ่ง
ข้อปฏิบัติกับสัตว์หลังการผ่าตัด (อันนี้หมอให้มาอ่าน)
- ถ้าสัตว์ยังอยู่ในสภาวะไม่รู้สึกตัว ให้สัตว์นอนในพื้นที่จำกัด จับนอนราบให้หัวอยู่ในระดับเดียวกับลำตัว และควรดึงให้ลิ้นออกมาจากช่องปาก เพื่อให้สัตว์หายใจได้สะดวก
- ในขณะที่สัตว์กำลังฟื้นจากยาสลบสัตว์จะไม่สามารถทรงตัวได้และมีภาวะมึนงง ควรให้ความระมันระวังกับอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้น
- สามารถให้น้ำและอาหารในปริมาณทีละน้อยได้เมื่อสัตว์ฟื้นจากสลบ
- สัตว์อาจกินอาหารลดลงเล็กน้อย หลังการผ่าตัดแต่จะกลับมาเป็นปรกติ
- ควรระมันระวังไม่ให้แผลผ่าตัดเปียกน้ำ หรือถูกสัตว์แทะเลีย สามารถป้องกันได้โดยสวมปลอกคอกันเลียไว้ตลอดเวลา
สรุปคือผ่าตัดเสร็จแล้วมาล้างแผลและตัดไหมในวันที่ 7 หลังการผ่า ขออภัยครับคุณหมอขอฝากอีกวัน
คืนที่สาม
วันนี้ชั้นไปเยี่ยมโมจิอีกตามเคย บ่ายกว่าๆ แล้วหล่ะ วันนี้มันดูดีขึ้นมากมอกหน้าชั้นทำตาแวววาว ออกจะมีแววเศร้าด้วยแฮะ... พยาบาลบอกว่าสุขภาพดีไม่มีปัญหาอะไร... จะเอากลับไปดูแลที่บ้านก็ได้... กลับ... ชั้นพูดได้คำเดียว ชั้นจะเอากลับทันทีทั้งๆ ที่ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยไม่ว่าจะเป็นกรงกันกระโดด หรือปลอกคอ... ชั้นบอกพยาบาลเลย “งั้นผมเอากลับเลยนะครับ” ... ชั้นดีใจมากเพราะจะได้เลิกกังวลกับมันเสียที ลูกๆ และโกฮังคงจะดีใจเมื่อมันเห็นโมจิกลับมา...
และแล้วโมจิก็กลับบ้าน พร้อมกับปลอกคอกันเลีย เท่ห์อย่าบอกใคร... ชั้นเรียกมันว่าลำโพง...แมวใส่ลำโพง อ้อ...!!! ชั้นลืมบอกแกไปตอนเอาโมจิไปผ่าตัดชั้นเลยไปซื้อกรงไว้สำหรับให้มันมาฟักฟื้นที่บ้าน กันการรบกวนจากเด็กๆ โมจิกลับบ้านแล้ว...
ตอนขับรถพาโมจิกลับบ้านนะแก ชั้นก็กลัวมันจะตกใจเพราะไม่มีตะกร้าใส่เลยเอามันมานอนที่เบาะข้างๆ แล้วก็ทำไงดีหว่า... กลัวมันกระโดดไปมาเดี๋ยวแผลมันปริ... เอางี้ชั้นเลยเอามือเกาหน้ากับคอแล้วก็แหกปากซิ... โม จิ โม จิ โม จิ โม โม โม จิ จิ... เอาเข้าไปร้องเพลงปลอบใจแมว..!!! ในที่สุดโมจิก็ถึงบ้านแล้ว ชั้นเอามันเข้ากรงทันที โมจิมันหลับอยู่พักใหญ่... สงสัยจะยังเพลียไม่หายเพราะว่าตอนผ่าหมอบอกว่าเสียเลือดไปมาก...
หลังจากนั้นได้ไม่ถึงชั่วโมง... ชั้นออกไปซื้อของกลับมา ก็พบว่ากรงของโมจิ ที่มีพรมปูสองชั้น ถาดคู่ให้อาหาร หมอนอิง กระจักกระจายทั้งในกรงและรอบๆ ข้าง... มันตื่นขึ้นมา รื้อของกระจุยกระจาย... (สงสัยไม่เคยถูกขัง) ชั้นเลยต้องปล่อยมันออกมาอยู่ข้างนอกพร้อมกับเด็กๆ
ปรากฏว่าเด็กๆ และโกฮังไม่คุ้นกลิ่นโมจิ พอโทจิเดินใกล้ใครพวกมันก็วิ่งหนีบ้าง ขู่บ้าง เฮ้ยทำไมเป็นอย่างนี้ มารู้ทีหลังว่ากลิ่นมันเปลี่ยนไปแมวตัวอื่นๆก็เลยไม่คุ้น...แต่ก็ดีไปจะได้ไม่มีตัวไหนไปยุ่งกะแผลของโมจิ... หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มเป็นปรกติ โมจิก็ปลอดภัย เริ่มกลับมาเป็นโมจิขี้อ้อนเหมือนเดิม
ชั้นเล่าเรื่องข้ามไปข้ามมาก็อย่างงนะเพราะชั้นนึกอยากเขียนอะไรตอนไหนก็เขียนมันแบบไม่มีแบบแผน เอาสนุกเข้าว่า ฉบับนี้แค่นี้ก่อนนะแกชั้นจะไปเป็นบุรุษพยาบาลให้โมจิก่อน... แล้วแกเขียนมาเล่าเรื่อง เจ้าหมูแฮมให้ชั้นฟังบ้างนะ
รัก ร๊ากกกกก รัก... ชั้นเอง
หมายเหตุ ส่วนเจ้าโกฮัง ชั้นก็เอาไปทำหมันเหมือนกันแต่หลังจากโมจิประมาณเดือนกว่าๆ หมอเค้าบอกว่าถ้าเป็นผู้ชายเค้าเรียกตอน (หยึ๋ยยยยยย..!!!) คือ ตัดท่อทางเดินของน้ำอสุจิออกไปเลย พอตัดแล้วก็จะทำให้ไข่ค่อยๆ เหี่ยว น่าสงสารนะแกแต่ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน โถ่โกฮังที่รัก... เสียเชิงชายเสียแล้ว อ้อราคาค่าทำหมันก็แตกต่างกันนะแก ทำหมันโมจิแพงหน่อยรวมค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จก็พันกว่าบาท ส่วนโกฮังถูกหน่อย 500-700 บาทแล้วแต่น้ำหนัก เจ้าโกฮังมันหนักเกิน 5 กิโลกรัม เลยราคาแพงหน่อยคือ 700 บาท แต่ทำแล้วกลับบ้านเลย ไม่ได้ต้องระวังอะไรมากมาย...
